Gliwicka Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę 2026

W dniach 20–22 sierpnia odbyła się 400. ślubowana Gliwicka Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę, w której udział wzięły s. M. Joachima i s. M. Iwona. W pielgrzymce uczestniczyło około 1800 osób, wśród nich wiele rodzin z dziećmi oraz młodych ludzi. W tym wyjątkowym, jubileuszowym roku liczba pątników była niemal dwukrotnie większa niż w roku ubiegłym.

Oficjalne hasło pielgrzymki brzmiało: „400 lat przy sercu Mamy”.

Pielgrzymowanie rozpoczęliśmy od Mszy Świętej w gliwickiej katedrze, której przewodniczył bp Andrzej Iwanecki, który zachęcał nas do refleksji nad tym, co nosimy w swoim wnętrzu – nad żalami, lękami i brakiem przebaczenia. Pozostawił nas z ważnymi pytaniami: Co mnie ogranicza? Co odbiera mi radość i pokój?

Po Mszy Świętej wyruszyliśmy w trzydniową drogę, pokonując około 100 km. Była to dla nas „Podróż po nowe serce”. W konferencjach pochylaliśmy się między innymi nad doświadczeniem „próby”, na którą wystawia nas Pan Bóg. Czy potrafię iść dalej także wtedy, gdy nie wszystko rozumiem? Zastanawialiśmy się nie tylko nad tym, dokąd w życiu doszliśmy, ale również nad tym, co zrobimy z drogą, którą już przeszliśmy.

Zwieńczeniem naszego pielgrzymiego trudu było pokłonienie się Matce Bożej przed Jej cudownym Obrazem oraz udział we Mszy Świętej na Wałach Jasnogórskich. Na początku Eucharystii bp Sławomir Oder przypomniał, że celem pielgrzymiej drogi nie jest jedynie dotarcie na Jasną Górę. Wejście w nowe życie zaczyna się dopiero wtedy, gdy człowiek wraca do domu. Maryja prowadzi nas dalej – do Chrystusa i do drugiego człowieka.

Były to kilometry trudu i zmęczenia, ale przede wszystkim czas radości, modlitwy, śpiewu, spotkań z ludźmi i pięknych chwil, które pozostaną z nami na długo.

Pielgrzymka to nie jedna twarz. To setki imion, historii i intencji. Każdy z nas jest inny, każdy niósł własne doświadczenia, radości i troski.

Wędrowałyśmy do Maryi z sercem pełnym nadziei, miłości i wiary. Zaniosłyśmy Jej nasze Zgromadzenie, Prowincję, każdą siostrę i nasze dzieła, a także prośbę o nowe powołania.

Serce Mamy to miejsce, w którym czujemy się kochani i akceptowani, w którym odnajdujemy bezpieczeństwo i opiekę.

Czterysta lat temu nasi przodkowie ślubowali wierność Maryi. My chcemy dopisać kolejny rozdział tej historii…

 s. M. Iwona Lis